Puntje van je stoel en brandende tranen

De Rotterdamse singer-songwriter iET overviel pers en publiek vorig jaar met het indrukwekkende album Clarity, dat gaat over het afbreken van de muren om ons heen, het loslaten van je verleden en het besef dat ieder mens uniek is. De afgelopen maanden ontwikkelde iET dat idee door en die zoektocht leidt tot de voorstelling Clarity, die eerder als volledige show vijf dagen in het Rotterdamse theater Walhalla stond en die de komende tijd meereist op de Parade in Rotterdam, Den Haag, Utrecht en Amsterdam. Een theatrale voorstelling met audio, video en dans van Yoko Ono Haveman en Francesco Curci, in samenwerking met Conny Janssen Danst.

Wat volgt is een adrenalinestoot voor je zintuigen. Een ingetogen speltakel vol liefde en aandacht voor het publiek. iET opent met het bespelen van kleine Afrikaanse instrumenten, verlicht door minischemerlampen, verspreid over het podium. Met dezelfde ontroerende toewijding speelt ze ook gitaar, keyboard en trompet. Gitarist Budy Mokoginta bespeelt vol overtuiging en passie een half uur lang zijn instrument, soms tokkelend, dan weer met een geremde aanslag. Niet op het podium, maar wel in een vooraanstaande rol is ook filmmaker en choreograaf David Bellotta nadrukkelijk betrokken bij de voorstelling. Er is op het podium overigens zo veel te zien, dat je de beelden op een oude televisie uit het oog verliest.

iET

Hoogtepunt van deze uitverkochte voorstelling Clarity op de Parade is de zoenscène van de dansers, bedacht door de eerder genoemde David Bellotta. Terwijl iET haar engelenstem in volle glorie gebruikt, Budy in extase opgaat in zijn elektrische gitaar en drummer Mark Schilders hen fluisterstil begeleidt, smelten de twee dansers met hun lippen samen en laten elkaar zo’n 2,5 minuut niet meer los, in gedempt licht, rondlopend en bewegend met hun hele lichaam over het podium. Een rake metafoor voor niet kunnen loslaten. Langzaam valt je mond open, je houdt de adem in, kruipt zo ver mogelijk op het puntje van je stoel en de tranen branden achter je oogkas. Een waar kunststukje, dat zich diep in je emoties boort. Een ode aan de liefde.

In feite kent Clarity louter hoogtepunten, want alle aandacht blijft onverdeeld gevestigd op wat er op het podium gebeurt, ondanks de potentiële afleiding van buitengeluid. Het is prachtig om te zien hoe alleen audio – het album Clarity – zich kan verrijken door er video en livedans aan toe te voegen. Daarmee kun je de plank natuurlijk ook misslaan, maar het is iET, haar muzikanten, choreograaf en dansers onmiskenbaar gelukt om er een magistrale eenheid van te maken.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s